"...Το σώμα κάποιου άλλου μπορεί να πάρει δυο μορφές.Η μια είναι η βιολογική -να είναι ζωντανό και να αναπνέει. Αυτό είναι το σώμα που βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας. Είναι το σώμα που μπορούμε να αγγίξουμε, να χτυπήσουμε, να χαϊδέψουμε, να δαγκώσουμε, να φιλήσουμε, να κάνουμε οποιαδήποτε χειρονομία θέλουμε να εκφράσουμε. Είναι το σώμα με το οποίο ερχόμαστε σε επαφή, όποια κι αν είναι αυτή, το σώμα με το οποίο θέλουμε να αγαπήσουμε, να κάνουμε έρωτα και να το νιώσουμε πλάι στο δικό μας...Επίσης είναι το σώμα που μπορεί και να εξαφανιστεί...
...Η δεύτερη μορφή που μπορεί να πάρει ένα σώμα, δεν είναι βιολογική, εκτός απ' το ότι σχετίζεται με τη βιολογία που μας κάνει να το σκεφτόμαστε.Δεν έχει σάρκα, αίμα ή ανάσα υπό την έννοια της βιολογίας...Είναι άψυχο... κι όμως η έλξη για το άψυχο σώμα είναι αχαλίνωτη! Αυτό το σώμα αναλαμβάνει να καλύψει το κενό εκείνου που λείπει. Είναι ένα σημείο αναφοράς...ένας μύθος...Υπάρχει για να μπορείς να πλησιάσεις το ζωντανό, ορατό, βιολογικό ανθρώπινο σώμα που αναπνέει. Όταν όμως το ανασαίνον ορατό σώμα εξαφανιστεί, τότε πρέπει να ακεστουμε να κρατήσουμε αυτό που μπορούμε..."
Frederick Reiken "Η παράξενη θάλασσα"

1 comment:
θελω και το σωμα
θελω και την ψυχη
θελω και την αυρα
θελω και την ανασα
θελω και την σκια
θελω και το φιλι
θελω να ελεγχω το παρελθον, το παρον και το μελλον
θελω να μην υπαρχει επιστροφη στο καρδιοχτυπι
θελω το ονειρο
θελω το απιαστο
θελω το θαυμα
Post a Comment