"...Σηκώθηκε πειθαρχικά και με βήμα ελαφρό πήγε και παραδόθηκε στα δάχτυλά του σαν σε πεινασμένο πουλί. Η γυναίκα που απόμεινε στο κρεβάτι έβγαλε αργά τα γυαλιά της, έκλεισε τις λαβές τους σαν να σταύρωνε δύο νεκρά χέρια και τα απέθεσε στο βιβλίο πάνω στο στήθος της.(Ήταν η τραγωδία του Σαίξπηρ "Ρωμαίος και Ιουλιέτα").
...Μόνον οι νεκροί εραστές είναι αιώνιοι εραστές , σκέφηκε φεύγοντας...Και δεν είχε το χρόνο να αναρωτηθεί σε τί τελικά χρησιμεύει η ανθρώπινη ζωή, από τη στιγμή που δεν αποτελεί παρά μόνο το αντίτιμο για μια στιγμή καθυστερημένης επίγνωσης..."
Liliana Habianovits-Jourovits " Μνήμες γυναικών"
...Μόνον οι νεκροί εραστές είναι αιώνιοι εραστές , σκέφηκε φεύγοντας...Και δεν είχε το χρόνο να αναρωτηθεί σε τί τελικά χρησιμεύει η ανθρώπινη ζωή, από τη στιγμή που δεν αποτελεί παρά μόνο το αντίτιμο για μια στιγμή καθυστερημένης επίγνωσης..."
Liliana Habianovits-Jourovits " Μνήμες γυναικών"
No comments:
Post a Comment