Μου ξαναχονται ενα-ενα χρονια δοξασμενα part2

Επεισοδιο 2
Τιτλος: "Με τον Νταλαρα, τον Rick Astley, τη Χαρουλα και Big in Japaaaan ..."
Μεχρι τα μεσα της δεκαετιας του '80 στο σπιτι μου δεν υπηρχε πικαπ.Υπηρχε ενα ραδιοκασετοφωνο απο εκεινα τα ψιλο-τεραστια σε χρωμα ασημι,το οποιο με την αδερφη μου το ειχαμε γεμισει αυτοκολλητα στρουμφακια, και ο αδερφος μου μας εβριζε γιατι δε βγαινανε με τιποτα.Καπου εκει ξεκινησε για εμας η εποχη του ραδιοφωνου, η εγγραφη κασετας απο καθε εκπομπη που ακουγαμε και η συλλογη στιχων τραγουδιων απο τα περιοδικα (κυριως απο τη σουπερ κατερινα!). Δεκαδες κασετες με τραγουδια κομμενα ξαφνικα στο τελος γιατι μιλησε ο ραδιοφωνατζης, αλλα που ξεκινουσαν σχεδον απο το ρεφρεν γιατι τοτε πιασαμε το σταθμο,και φυσικα αλλα πανω στα οποια επεφτε το διαφημιστικο σποτακι του σταθμου. Η ροη των τραγουδιων απιστευτα τραγικη: Νταλαρας, μετα Debbie Gibson, μετα Rick Astley, μετα Χαρουλα Αλεξιου, μετα Bryan Adams και δεν εχει τελος.Και οι συλλογες της εποχης τυπου "Χρυσος Διπλος", μερα -νυχτα, μπρος-πισω.
Η πρωτη κασετα που αγορασα ηταν το "Καλη επιτυχια" της Πωλινας, οπου ο πρωτοεμφανοζομενος Δαντης τραγουδουσε "να κανουμε πους - απς να δεις τι παει να πει γυμναστικη"...(Χριστος κι αποστολος!) και μαλιστα εστειλα τον αδερφο μου -εξι χρονια μεγαλυτερος- να την αγορασει και με εβριζε σχεδον ενα μηνα γιατι τοτε περνουσε την Deep Purple εποχη του.
Ο πρωτος δισκος που αγορασα ηταν το "Shut up adn dance" της Paula Abdul...(θα το αφησω ασχολιαστο ωστε να το κρινει ο ιστορικος του μελλοντος...)
Απο τους μεγαλυτερους καυγαδες αναμεσα στον αδερφο μου και στην αδερφη μου ηταν αυτος που προκληθηκε απο μια "συναλλαγη" του αδερφου μου, που ειχε παρει ολους τους δισκους σε ενα παρτι και γυρησε εχοντας ανταλλαξει τον δισκο του MC Hammer (cant touch this) με εναν δισκο "Metall ballads".
Και δωστου αφιερωσεις, και δωστου συμμετοχες σε διαγωνισμους....
Πολυ αργοτερα τα πραγματα σοβαρεψαν. Ηρθε η εποχη του σωστου rock και του εντεχνου ελληνικου (οσο πιο "επαναστατικο" τοσο το καλυτερο, οσο πιο κλαψιαρικο και προβληματισμενο τοσο το καλυτερο, μια μιξη απο "paint it black" των rolling stones και "πριν το τελος" του Παπακωνσταντινου.)
Τελος παντων...μη βλεπεις που σημερα ακουμε ταχα rock, κλασσικη κλπ.... ολοι απο το "Big in Japan" και το "Enola Gay" ξεκινησαμε...!